završni rad
Polisemija / La polisemia

Dubravka Grgić (2016)
Sveučilište Jurja Dobrile u Puli
Filozofski fakultet
Podaci o radu
NaslovPolisemija / La polisemia
AutorDubravka Grgić
Voditelj/MentorSandra Tamaro (mentor)
Sažetak rada
Contiguità, similitudine, abitudine, contesto e segno iconico – tutti questi sono termini strettamente legati alla polisemia. La contiguità e la similitudine tra i significati all'interno del lessema polisemico sono la base della sua esistenza. Quando usiamo il significato connotativo di qualche parola, prevalentemente non siamo coscienti di usarlo, e il tutto grazie all'abitudine e questo ci facilità la comunicazione. Dal contesto dipende il significato del lessema polisemico, se non ci fosse il contesto, tutte le opzioni rimarebbero aperte, il che non avrebbe senso. Se il segno agisce come segno del suo oggetto dinamico grazie alle similitudini con esso, si tratta di un segno iconico. Ancora al periodo dello stoicismo risalgono i primi interessi per la polisemia, quando hanno notato che lo stesso concetto si può esprimere in due modi differenti, ossia tramite sinonimi, e che lo stesso lemma può avere più significati (polisemia). Ferdinand de Saussure ha introdotto la distinzione tra langue e parole, la langue è tutto quello che i parlanti sanno, possiedono, mentre la parole è quello che fanno, realizzano. Per quel che concerne l'uso di parole con più significati, ogni volta che il parlante parla e usa una determinata parola, ha scelto soltanto un suo significato, e sta agli altri ascoltatori di percepire giustamente il significato di tale parola in base al contesto. La polisemia non elimina e non restringe i significati, bensì ne crea dei nuovi e li allarga. Distinguiamo l'omonimia e la polisemia, il che non è sempre facile. La differenza sta che nell'omonimia i significati non sono a vicenda collegati e che non provengono dalla stessa radice, bensì per una coincidenza di circostanze corrispondono nella forma. Nell'ambito della linguistica cognitiva la polisemia è una delle componenti più studiate. Si può esaminarla sincronicamente, ossia in un dato istante e diacronicamente, il che vorrebbe dire attraverso il tempo. Siccome l'analisi sincronica prende in considerazione solo lo stato trovato, il compito dell'analisi diacronica è la ricostruzione della creazione, la descrizione dei rapporti, legami e motivazione tra le singole sfumature di significato. Frequente fonti di polisemia sono i significati figurativi, ossia il processo dell’allargamento metaforico e metonimico. La metafora è una figura stilistica con la quale esprimiamo un trasferimento di significato, e tutto quello che sembra incollegabile, si collega con la metafora. La metonimia è lo scambio di parole, quesiti, ossia consiste nella sostituzione di un termine con un altro che ha con il primo una relazione di vicinanza, attuando una sorta di trasferimento di significato. Si potrebbe dire che la polisemia è una caratteristica importante che rende la lingua flessibile e semplice, e che presenta uno degli elementi che rende viva la lingua e che la sviluppa.
Ključne riječisemantica polisemia
Naslov na drugom jeziku (engleski)Polysemy
Povjerenstvo za obranuBarbara Buršić Giudici (predsjednik povjerenstva)
Sandra Tamaro (član povjerenstva)
Ivana Lalli-Paćelat (član povjerenstva)
Ustanova koja je dodijelila akademski/stručni stupanjSveučilište Jurja Dobrile u Puli
Ustrojstvena jedinica niže razineFilozofski fakultet
MjestoPula
Država obraneHrvatska
Znanstveno područje, polje, granaHUMANISTIČKE ZNANOSTI
Filologija
Romanistika
Vrsta studijasveučilišni
Stupanjpreddiplomski
Naziv studijskog programaTalijanski jezik i književnost (jednopredmetni)
Akademski / stručni nazivsveučilišni/a prvostupnik/prvostupnica (baccalaureus/baccalaurea) talijanskog jezika i književnosti
Kratica akademskog / stručnog nazivauniv.bacc.philol.ital.
Vrsta radazavršni rad
Jezik talijanski
Datum obrane2016-09-23
Sažetak rada na drugom jeziku (engleski)
Familiarity, similarity, habitude , context and iconic sign are all terms closely related with the phenomenon of polysemy. Familiarity and similarity among meanings within the polysemic lexeme are the foundations of its own existence. When using a connotative meaning of a certain word, generally one isn't aware of using it, and that is due to habit which greatly simplifies general communication. Context depends on the meaning of the polisemic lexeme, if there were no context, all options would be open and that wouldn't make much sense. If a sign acts as a mirror of its dynamic object as in a result of it's similarity, then it's an iconic sign. The first proofs about the occupation and investigation of polysemy date back to the stoic times. It was then noticed that a same concept can be expressed in two different ways (synonyms) and that the same term could have multiple meanings (polysemy). Ferdinand de Saussure set the distinction between terms langue and parole, langue is all speakers know or posses, and parole is what speakers achieve or do. Regarding the usage of words with multiple meanings, each time a speaker talks and uses a certain word, he chose a single meaning of the word, it depends on other participants or listeners to interpret the correct meaning of the word. Polysemy doesn't eliminate nor narrow meanings, it creates new ones and broadens them. Homonymy and polysemy differ, and distinguishing each of them is not always an easy task. In homonymic words meanings aren't binded with one another, nor do they derive from the same origin, yet are identical in form. In the cognitive linguistics perspective polysemy is one of the most researched phenomenon. It can be investigated as synchronic i.e. in the given moment, and diachronic, through time. Since synchronic analysis takes into account only the current conditions, the task of diachronic analysis is the reconstruction of beginning, description of relationships, connections and motivation among particular semantic nuances. Frequent sources of polysemy are figurative meanings i.e. the metaphorical and metonymical process of meaning broadening. Metaphor is a figure of speech which we use to express transferred meanings, which at first seem unlinkable, is linked with a metaphor. Metonymy is a word or a phrase that is used to stand in for another word which is closely related or their material symbol. It could be said that polysemy is an important characteristic which makes a language more flexible and simple. It also features one of the elements which constantly revives and develops a language.
Sažetak rada na drugom jeziku (hrvatski)
Bliskost, sličnost, navika, kontekst i ikonički znak sve su to termini usko vezani uz fenomen polisemije. Bliskost i sličnost među značenjima unutar polisemnog leksema baza su postojanja istog. Kada koristimo konotativno značenje neke riječi, najčešće nismo ni svijesni da ga koristimo, a sve zahvaljujući navici i to nam uvelike olakšava komunikaciju. O kontekstu ovisi značenje polisemnog leksema, da nema konteksta, sve bi opcije bile otvorene što ne bi imalo nikakvog smisla. Ako znak djeluje kao znak svojeg dinamičkog predmeta zahvaljujući sličnosti s njime, riječ je o ikoničkom znaku. Prvi dokazi o zanimanju i proučavanju polisemije datiraju još iz doba stoicizma. Primjetili su da se isti koncept može iskazati na dva različita načina (sinonimi) te da isti termin može imati više značenja (polisemija). Ferdinand de Saussure uveo je razliku između termina langue i parole, langue je sve ono što govornici znaju, posjeduju, a parole što govornici ostvare, naprave. Što se tiče upotrebe višeznačnica, svaki puta kada govornik razgovara i iskoristi neku određenu riječ, on je odabrao samo jedno značenje te riječi, a na ostalim sudionicima, slušaocima je da na osnovu konteksta percipiraju ispravno značenje te riječi. Polisemija ne eliminira niti sužava značenja, već stvara nova te ih širi. Razlikujemo homonimiju i polisemiju, što ponekad nije lako. Razlika je u tome što u homonimijskoj riječi značenja nisu vezana jedno sa drugo, niti ne potječu iz istog korijena, već se spletom okolnosti podudaraju formom. U okviru kognitivne lingvistike polisemija je jedna od najistraženijih pojava. Može se proučavati sinkronijski tj. u danom trenutku, te dijakronijski, što bi značilo kroz vrijeme. Kako sinkronijska analiza uzima u obzir samo zatečena stanja, zadaća dijakronijske analize je rekonstrukcija nastanka, opis odnosa, sveza i motiviranost među pojedinim značenjskim nijansama. Česti izvori polisemije su figurativno značenje tj. proces metaforičkog i metonimijskoga proširenja značenja. Metafora je stilska figura riječi kojom izražavamo preneseno značenje, što je naizgled nepovezivo, povezuje se metaforom. Metonimija je zamjena riječi, pojma, izraza nekim drugim koji je s njima u bliskoj svezi ili je njihov materijalni simbol. Moglo bi se reći da je polisemija značajna karakteristika koja čini jezik fleksibilnijim i jednostavnijim. Također predstavlja jedan od elemenata koji konstantno oživljava i razvija jezik.
Ključne riječi na drugom jeziku (engleski)semantics polisemic
Ključne riječi na drugom jeziku (hrvatski)semantika polisemija
Vrsta resursatekst
Prava pristupaRad u otvorenom pristupu
Uvjeti korištenja radahttp://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
URN:NBNhttps://urn.nsk.hr/urn:nbn:hr:137:637130
PohranioVanessa Toić